Wstęp
Wytrzymałością materiałów ceramicznych nazywa się zdolność ich do przeciwstawiania się zniszczeniu lub uszkodzeniu pod wpływem różnego rodzaju mechanicznych sił zewnętrznych. Zależnie od sposobu użycia ceramicznego elementu budowlanego oraz roli jego w konstrukcji budowlanej, podlegać on może działaniu różnego rodzaju sił. Elementy ceramiczne narażone są najczęściej na zniszczenie pod wpływem następujących sił: ściskania, rozciągania, zginania, uderzenia i ścierania. Należy jednakże pamiętać, że oznaczenie odporności materiału na działanie tylko jednego rodzaju siły jest w praktyce najczęściej niewystarczające. Elementy budowlane podczas pracy w gotowej konstrukcji podlegają działaniu jednocześnie kilku rodzajów sił. I tak np. cegła budowlana podlega ściskaniu oraz zginaniu, terakotowe płytki podłogowe narażone są na ścieranie oraz uderzania itp. Prowadzi się dwa rodzaje badań, a mianowicie małych próbek laboratoryjnych, wykonanych specjalnie przy badaniu surowców, w celu stwierdzenia ich przydatności do produkcji odpowiednich elementów budowlanych, oraz odpowiednio przygotowanych elementów pochodzących z normalnej produkcji. Ogólna zasadą obowiązującą przy badaniach wytrzymałościowych jest to, że prób uszkodzonych i z defektami mogącymi wpłynąć na wyniki nie poddaje się badaniom.